لطفا نظر خود را بنویسید

نظر شما پس از تایید مدیریت درج خواهد شد
  • مهران عزیزیان2 فروردین 1399

    هر سال تعداد بسیاری آلبوم و تک تراکهای موسیقایی در ژانر موسیقی نواحی و اقوام ایرانی تولید و منتشر می شوند اما در این میان کمتر ترانه ای به وصف ماندگاری نایل و زمزمه ی خاص و عام شده است ترانه ی ” هنارس ” با مطلع “سازِنه بِژَن، بازِنَه وِری، حال دل خِراوَ ” از معدود آهنگهای دهه های اخیر لرستان است که یک شبه ره صد ساله رفته و ورد زبان مردمان لر و کرد و لک زاگرس میانی شده است. آهنگی که به مثابه پژواک شکست سنت در جوهره ی موسیقایی زاگرس باشکوه و چند هزارساله است! موسیقیی که تا پیش از این با تکرار آمیخته و به احتضار کشیده شده بود و میرفت تا در گذشته های دور ماندگار شود و به زوال بپیوندد!.هنارس به خوبی توانست نام حسین رضا اسدی خالق آن را در بین هنرمندان نام آشنای موسیقی فولکلور قرار دهد.